piątek, 25 września 2015

Na granicy


Od pełnometrażowego debiutu kanadyjskiego reżysera Denisa Villeneuve'a "Un 32 août sur terre" minęło już siedemnaści lat. W tym czasie Villeneuve nakręcił dwa filmy krótkometrażowe i sześć kolejnych filmów pełnometrażowych. Najnowszym z pośród nich jest "Sicario", film który po raz pierwszy mogli zobaczyć widzowie na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w maju bieżącego roku. Za scenariusz "Sicario" odpowiada Taylor Sheridan, dla którego jest to pierwszy scenariusz filmu kinowego. Sheridan wcześniej kojarzony był głównie z kariery aktorskiej. Wystąpił on w licznych serialach w rolach epizodycznych. Najbardziej znaną jego kreacją jest postać zastępcy szeryfa Davida Hale'a z "Sons of Anarchy".


Kate (Emily Blunt) to agentka FBI dowodząca sekcją do spraw porwań w jednym z biur terenowych tej rządowej agencji. W "Sicario" poznajemy ją podczas szturmu na kryjówkę ludzi podejrzanych w jednej z prowadzonych przez nią spraw. Na miejscu jednak zamiast porwany ludzi znajduje stos trupów powiązanych z meksykańskim kartelem narkotykowym. Po tym okryciu agentka zostaje zwerbowana do grupy zadaniowej, na czele której stoi konsultant Departamentu Sprawiedliwości Matt (Josh Brolin). Podczas pierwszego wyjazdu związanego z nowym przydziałem agentka FBI poznaje tajemniczego meksykanina Alejandro (Benicio Del Toro), który dla całej operacji okaże się o wiele ważniejszy niż mogłoby się z początku wydawać.


W filmie Villeneuve'a akcja rozgrywa się na granicy i to nie tylko tej państwowej pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Meksykiem ale również a może przede wszystkim na granicy prawa i moralności. Na granicy prawa, ponieważ w walce z takimi przeciwnikami jak kartele narkotykowe nie da się wygrać trzymając się ślepo litery prawa. Bossowie narkotykowi nie rozumieją subtelnych rozwiązań przemawia do nich tylko siła. Walka z nimi rządzi się swoimi prawami dlatego, jak słyszy Kate od przełożonego, politycy zdecydowali się na przesunięcie granic prawa w tej sprawie. Na granicy moralności, ponieważ nawet znajdując się po właściwej stronie prawa trudno pozostać czystym i nieskażonym, kiedy często musisz pobrudzić sobie ręce walczą z przeciwnikiem nie uznającym żadnych zasad.


W "Sicario" mamy do czynienia ze skonfrontowaniem dwóch postaw stróżów prawa idealistycznej i cynicznej. Kate w filmie jest przedstawicielką postawy idealistycznej. W swojej pracy wszystko robi zgodnie z prawem i regulaminem. Swoją pracę stawia na pierwszym miejscu do tego stopnia że nie ma czasu zadbać o swój wygląd dlatego jej brwi są niewyregulowane, włosy potargane a koszulki zmienia raz na tydzień. Dodatkowo pracy podporządkowała również życie osobiste. Kiedyś była mężatką a teraz jedyną osobą oglądającą ją w bieliźnie jest jej partner z FBI czekający aż Kate się przebierze. Ucieleśnieniem zaś cynicznej postawy stróżów prawa jest Matt. Oficjalnie wiemy tylko, że jest konsultantem Departamentu Sprawiedliwości ale od początku można wyczuć, że tak naprawdę ma coś wspólnego z CIA i tajnymi operacjami. W walce z bossami narkotykowym woli stosować zasadę "ogień zwalczaj ogniem" niż trzymać się prawa czy regulaminów. Mimo iż sam zwerbował do grupy zadaniowej Kate chcę ją jak najdłużej utrzymywać w niewiedzy, cynicznie wodząc za nos i wykorzystując ją dla swoich celów.


"Sicario" to bardzo udane połączenie kryminały, filmu akcji i thrillera. Klimat filmu świetnie buduje muzyka napisana przez Jóhanna Jóhannssona. Ten islandzki kompozytor, mający na swoim koncie nominację do Oscara za muzykę do "Teorii wszystkiego", stworzył ciekawy soundtrack bazujący na instrumentach smyczkowych, który widzowie będą pamiętać na długo po seansie film. Swój wkład w klimat filmu miał również autor zdjęć Roger Deakins, który poza tradycyjnymi ujęciami wprowadził do filmu sekwencje z noktowizorów czy termowizyjnej kamery podczas nocnego szturmu na tunel. Filmem tym Denis Villeneuve udowadnia, że na swojej pracy zna się bardzo dobrze i warto czekać na jego kolejne filmowe projekty. A najnowszy z nich "Story of Your Life" do kin zawita już w 2016 roku.

Ocena końcowa:

4,75/6

piątek, 1 maja 2015

Szczęśliwa Siódemka #7 - Ulubione filmowe sceny rzucania pracy

Praca to miejsc gdzie wielu ludzi spędza sporą część swojego życia. Współpracownicy są osobami z którymi spędzają więcej czasu niż z przyjaciółmi czy rodziną. A mimo to mnóstwo ludzi gdyby tylko mieli odwagę lub pieniądze bez zastanowienia rzuciłoby swoją pracę.

Dlatego dzisiaj w dniu, w którym obchodzimy Święto Pracy dość przewrotniej w Szczęśliwej Siódemce zaprezentuje swoje ulubione filmowe sceny rzucania pracy. Kolejność scen jak zawsze w Szczęśliwej Siódemce autobiograficzna.

Ty który to czytasz bądź ostrzeżony wpis zawiera spoilery

1) "American Beauty"

Kiedy w jego firmie odbywa się restrukturyzacja Lester Burnham (Kevin Spacey) uznaje, że nie zamierza za wszelką cenę walczyć o zachowanie pracy, której i tak nienawidzi. Podczas swojego spotkania z Bradem Dupree (Barry Del Sherman) Lester zamiast walczyć o zachowanie swojej posady decyduje się na szantaż i uśmiechem na ustach opuszcza swoją pracę na zawsze.


2) "Jerry Maguire"

Technicznie rzecz biorąc agent sportowy Jerry Maguire (Tom Cruise) nie rzucił swojej pracy a został zwolniony. Co nie zmienia faktu, że scena jego wyjście z biura jest jedną z najlepszych filmowych scen opuszczenia swojego miejsca pracy. Pełnoprawne miejsce na tej liście gwarantuje tej scenie również fakt, że w trakcie jej trwania Dorothy Boyd (Renée Zellweger) rzuciła swoją pracę.


3) "Reklama Lotto"

Jedyny polski akcent w tym zestawieniu to krótki film reklamowy Dużego Lotka. Oto pewnego dnia do swojej pracy wkracza spóźniony Kowalski. Widząc go jego przełożony wychodzi ze swego biura i dopada podczas rozmowy z kolegami. Ci przerażeni milkną a Kowalski spokojnie mówi szefowi, że teraz to mu to lotto. Czyż wielu po wygranej nie zrobiłoby podobnie?


4) "Fight Club"

Narrator (Edward Norton) postanawia szantażować swojego szef, posiadaną wiedzą, która mogła by zaszkodzić firmie, domagając się w zamian m.in. stanowiska niezależnego konsultanta. Kiedy jego "propozycja" zostaje odrzucona nie ma on żadnych oporów by postawić swojego szefa w sytuacji, w której ponowna odmowa nie będzie możliwa a Fight Club zyska sponsora.


5) "Wanted"

Wesley Gibson (James McAvoy) to księgowy pracujący w korporacji, który w swojej pracy jest tyranizowany przez szefową (Lorna Scott). Gdyby tego było mało Wesleyowi nie wiedzie się też w życiu prywatnym. Jego dziewczyna zdradza go z jego przyjacielem Barrym (Chris Pratt). I oto pewnego dnia coś w spokojnym księgowym pęka i postanawia pożegnać się z pracą i przyjacielem. 


6) "500 dni miłości"

Tom Hansen (Joseph Gordon-Levitt) pracuje w firmie, która zajmuje się tworzeniem kartek z życzeniami. Do jego obowiązków należy m.in. wymyślanie nowych haseł na kartki. Kiedy Tom przeżywa swoje rozstanie z Summer (Zooey Deschanel), podczas spotkania firmowego uznaje, że nie chce być dłużej kłamcą mówiącym za innych rzeczy, które ci nie potrafią wyrazić własnymi słowami. 


7) "Żółtodzioby"

Trzech kolegów postanawiają wyciągnąć znajdującego się w więzieniu przyjaciela. By tego dokonać muszą zdobyć 100 tysięcy dolarów na kaucję. Kiedy ich "biznes" staje się co raz bardziej czasochłonny Scarface (Guillermo Diaz) decyduję się rzucić swoją dotychczasową pracę w barze szybkiej obsługi i robi to w sposób, o którym wielu pracowników fast foodów pewnie skrycie marzy.

środa, 1 kwietnia 2015

Filmowe wyzwanie... czyli oglądam filmy wyreżyserowane przez Woody'ego Allena


Dokładnie za osiem miesięcy czyli 1 grudnia Woody Allen będzie obchodził swoje 80. urodziny z tego powodu, zainspirowany wyzwaniem Patryka z Po napisach odnośnie Clinta Eastwooda (do którego niestety z braku czasu nie miałem możliwości przystąpić), postanowiłem podjąć filmowe wyzwanie i obejrzeć wszystkie filmy wyreżyserowane przez tego nowojorskiego twórce. Zarówno te kinowe jak i telewizyjne oraz jeden film zbiorowy, w którym Allen wyreżyserował jeden segment. Łącznie daje to 49 pozycji. Część z nich widziałem już wcześniej ale by wyzwanie było bardziej ambitnej mam zamiar zobaczyć wszystkie filmy z reżyserskiego dorobku Woody'ego podczas trwania wyzwania. Czas by to wszystko obejrzeć mam od dnia dzisiejszego do 1 grudnia 2015 roku. Co daje średnio 6 filmów Allena na miesiąc. Czy to dużo? To się jeszcze okaże. ;) 

Pełna lista filmów dostępna będzie na dole tego wpisu. Na bieżąco będę tam wykreślał obejrzane już podczas wyzwania filmy.

Jeśli ktoś chciałby się przyłączyć do wyzwania będzie mi bardzo miło dzielić podróż poprzez filmy Allena z kimś jeszcze. Ale też nic na siłę, jeżeli przyjdzie mi samemu odbyć tą filmową podróż, również dam radę.

W ostatnim dniu wyzwania to jest 1. grudnia na blogu pojawi się post o Woodym Allenie- solenizancie wraz z ocenami wszystkich filmów. Możliwe też, że część filmów doczeka się oddzielnych recenzji jeszcze w trakcie trwania wyzwania.

Filmy do obejrzenia podczas wyzwania:

2015 Irrational Man
2014 Magia w blasku księżyca
2013 Blue Jasmine
2012 Zakochani w Rzymie
2011 O północy w Paryżu
2010 Poznasz przystojnego bruneta
2009 Co nas kręci, co nas podnieca
2008 Vicky Cristina Barcelona
2007 Sen Kasandry
2006 Scoop - Gorący temat
2005 Wszystko gra
2004 Melinda i Melinda
2003 Życie i cała reszta
2002 Koniec z Hollywood
2001 Klątwa skorpiona
2001 Sounds From a Town I Love (TV)
2000 Drobne cwaniaczki
1999 Słodki drań
1998 Celebrity
1997 Przejrzeć Harry'ego
1996 Wszyscy mówią: kocham cię
1995 Jej wysokość Afrodyta
1994 Nie wkładaj palca między drzwi (TV)
1994 Strzały na Broadwayu
1993 Tajemnica morderstwa na Manhattanie
1992 Mężowie i żony
1991 Cienie we mgle
1990 Alicja
1989 Zbrodnie i wykroczenia
1989 Nowojorskie opowieści "Oedipus Wrecks" (reżyser segmentu)
1988 Inna kobieta
1987 Wrzesień
1987 Złote czasy radia
1986 Hannah i jej siostry
1985 Purpurowa róża z Kairu
1984 Danny Rose z Broadwayu
1983 Zelig
1982 Seks nocy letniej
1980 Wspomnienia z gwiezdnego pyłu
1979 Manhattan
1978 Wnętrza
1977 Annie Hall
1975 Miłość i śmierć
1973 Śpioch
1972 Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o seksie, ale baliście się zapytać
1971 Bananowy czubek
1971 Men of Crisis: The Harvey Wallinger Story (TV)
1969 Bierz forsę i w nogi
1966 Jak się masz koteczku?

niedziela, 22 lutego 2015

Oscary 2015 - moje typy

Już za niedługą zostaną po raz osiemdziesiąty siódmy wręczone Oscary - najważniejsze nagrody przemysłu filmowego. Z tej okazji serwisy poświęcone filmom, rozrywce i nie tylko przedstawiają swoich faworytów. Ja również nie będę wyjątkiem i podzielę się z wami moimi typami. Jak typowałem w roku poprzednim można przeczytać tu.

Ostatni tydzień to nadrabianie nieobejrzanych wcześniej nominowanych filmów ale do zeszłorocznego Oscar-week było daleko. Nie przedłużając przechodzę do prezentacji moich faworytów w najważniejszych kategoriach.

Najlepszy film

Nominacje: "Birdman", "Boyhood", "Gra tajemnic", "Grand Budapest Hotel", "Selma", "Snajper", "Teoria wszystkiego", "Whiplash".

Mój faworyt: "Whiplash"


Drugi strzał: "Birdman"


Najlepszy aktor pierwszoplanowy

Nominacje: Steve Carell - "Foxcatcher", Bradley Cooper - "Snajper", Benedict Cumberbatch - "Gra tajemnic", Michael Keaton - "Birdman", Eddie Redmayne - "Teoria wszystkiego".

Mój faworyt: Michael Keaton - "Birdman"


Drugi strzał: Eddie Redmayne - "Teoria wszystkiego"


Najlepsza aktorka pierwszoplanowa

Nominacje: Marion Cotillard - "Dwa dni, jedna noc", Felicity Jones - "Teoria wszystkiego", Julianne Moore - "Motyl Still Alice", Rosamund Pike - "Zaginiona dziewczyna", Reese Witherspoon - "Dzika droga".

Mój faworyt: Julianne Moore - "Motyl Still Alice"


Drugi strzał: Rosamund Pike - "Zaginiona dziewczyna"


Najlepszy aktor drugoplanowy

Nominacje: Robert Duvall - "Sędzia", Ethan Hawke - "Boyhood", Edward Norton - "Birdman", Mark Ruffalo - "Foxcatcher", J.K. Simmons - "Whiplash".

Mój faworyt: J.K. Simmons - "Whiplash"


Drugi strzał: Edward Norton - "Birdman"


Najlepsza aktorka drugoplanowa

Nominacje: Patricia Arquette - "Boyhood", Laura Dern - "Dzika droga", Keira Knightley - "Gra tajemnic", Emma Stone - "Birdman", Meryl Streep - "Tajemnice lasu".

Mój faworyt: Patricia Arquette - "Boyhood"


Drugi strzał: Emma Stone - "Birdman"


Najlepszy reżyser

Nominacje: Wes Anderson - "Grand Budapest Hotel", Alejandro González Iñárritu - "Birdman", Richard Linklater - "Boyhood", Bennett Miller - "Foxcatcher", Morten Tyldum - "Gra tajemnic".

Mój faworyt: Richard Linklater - "Boyhood"


Drugi strzał: Wes Anderson - "Grand Budapest Hotel"


Najlepszy scenariusz oryginalny

Nominacje: Wes Anderson - "Grand Budapest Hotel", E. Max Frye, Dan Futterman - "Foxcatcher", Dan Gilroy - "Wolny strzelec", Alejandro González Iñárritu, Nicolás Giacobone, Alexander Dinelaris, Armando Bo - "Birdman", Richard Linklater - "Boyhood".

Mój faworyt: Wes Anderson - "Grand Budapest Hotel"


Drugi strzał: Dan Gilroy - "Wolny strzelec"


Najlepszy scenariusz adaptowany

Nominacje: Paul Thomas Anderson - "Wada ukryta", Damien Chazelle - "Whiplash", Jason Hall - "Snajper", Anthony McCarten - "Teoria wszystkiego", Graham Moore - "Gra tajemnic".

Mój faworyt: Damien Chazelle - "Whiplash"


Drugi strzał: Jason Hall - "Snajper"


Najlepszy film nieanglojęzyczny

Nominacje: "Dzikie historie", "Ida", "Lewiatan", "Mandarynki", "Timbuktu". 

Mój faworyt: "Mandarynki"


Drugi strzał: "Ida"


Inne

Nie będę udawał eksperta od charakteryzacji, fryzur, scenografii czy kostiumów więc w tym miejscu wskażę w swoich faworytów w kilku innych kategoriach. I tak najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny - "Nasza klątwa", najlepsze zdjęcia - Emmanuel Lubezki - "Birdman", najlepsza piosenka - "Everything Is Awesome" z filmu "Lego Przygoda".

sobota, 14 lutego 2015

Szczęśliwa Siódemka #6 - Filmy o miłości

Kiedy słyszy się hasło filmy o miłości pierwszym skojarzeniem zazwyczaj są komedie romantyczne. Tak się zaś składa, że ja staram się z reguły unikać ich jak ognia. Więc jeśli ktoś liczył na zestawienie komedii romantycznych może poczuć się rozczarowanym, ale musi pamiętać, że filmy o miłości to nie tylko komedie romantyczne. Na całe szczęście.

Dziś walentynki więc w powracającej po dłuższej przerwie Szczęśliwej Siódemce zestawienie moich ulubionych filmów o miłości (lub z miłością w tle). Kolejność jak we wcześniejszych Szczęśliwych Siódemkach autobiograficzna.

1) "Casablanca"


Ponadczasowa historia miłości Ricka do Ilsy, Ilsy do Ricka i Victora oraz Victora do Ilsy. Podczas II wojny światowej Amerykanin Rick prowadzi w Casablance bar. Pewnego dnia jego lokal odwiedza Ilsa, kobieta, w której Rick był niegdyś zakochany. Planowali oni wspólnie uciec z zajmowanego przez Niemców Paryża. Jednak Ilsa nigdy nie dotarła na dworzec kolejowy. Teraz wraz z mężem Victorem, będącym ważną postacią ruchu oporu, Ilsa musi liczyć na pomoc Ricka. Od jego decyzji zależy przyszłość ich wszystkich. 

2) "500 dni miłości"


Już na początku filmu dowiadujemy się, że nie jest to historia miłośna a historia miłości. Dokładniej mówiąc historia miłości Toma i Summer. Tom to niepoprawny romantyk, który na życie zarabia wymyślając teksty na kartki z życzeniami. Summer zaś to sekretarka pracująca w jego firmie. Kiedy ich związek dobiega końca zrozpaczony Tom zastanawia się co poszło nie tak. A my widzowie wraz z nim rozpoczynamy nielinearną wędrówkę po 500 dniach jego miłości do Summer.

3) "To właśnie miłość"


Pierwszy film w reżyserskiej karierze Richarda Curtisa, który przed premierą "To właśnie miłość" miał na swoim koncie scenariusze do takich filmów jak "Notting Hill" i "Cztery wesela i pogrzeb" czy seriali takich jak "Czarna Żmija" i "Jaś Fasola". W filmie tym śledzimy dziesięć przeplatających się historii o miłości rozgrywających się w okresie świątecznym. Mamy tu do czynienia z różnymi rodzajami miłości: do drugiej osoby, do pasierba, do brata, zwariowane, zaborczej, nieprzewidywalnej a czasem wymagającej poświęceń.

4) "Moonrise Kingdom"


Kto powiedział, że filmy o miłości mają opowiadać jedynie o miłości dorosłych? W filmie Wesa Andersona z 2012 roku śledzimy losy dwojga zakochanych nastolatków Sama i Suzy, którzy zawierają sekretny pakt i postanawiają wspólnie uciec by na zawsze móc być już razem. Niczego nieświadomi rodzice dziewczyny wszczynają alarm i na odciętej od świata, prze zbliżającą się burzę, wyspie rozpoczyna się akcja poszukiwawcza na czele, której staje szef miejscowej policji - kapitan Sharp.

5) "Przed wschodem słońca"/"Przed zachodem słońca"/"Przed północą"


W trylogia Richarda Linklatera śledzimy losy miłości Jesse'ego i Celine na przestrzeni 18 lat. W pierwszej części poznajemy ich jako parę młodych ludzi, którzy poznali się w pociągu i postanowili wspólnie, podczas nocnej wędrówki, zwiedzić Wiedeń. W drugiej części spotykają się w Paryżu 9 lat mądrzejsi o życiowe doświadczenia. W trzeciej części są już małżeństwem, z kilkuletnim stażem, spędzającym wakacje w Grecji. Sprawne, inteligentne dialogi i dwoje aktorów wystarczą w zupełności by móc mówić o jednej z najlepszych trylogii w historii kina.

6) "Czas na miłość"


Najnowszy film w reżyserskim dorobku Richarda Curtisa. Oto 21-letni Tim Lake dowiaduje się od swojego ojca, że wszyscy mężczyźni w ich rodzinie potrafią podróżować w czasie. Kiedy poznaje on Mary postanawia wykorzystać swoje nowe umiejętności by zdobyć jej serce. Tim musi jednak pamiętać, że zmiana przeszłości ma wpływ również na teraźniejszość i ostrożnie korzystać ze swojego daru co nie jest proste. Jest to zarówno film o miłości jak i znaczeniu czasu w ludzkim życiu.

7) "Blue Valentine"


Czy każdy dobry film o miłości powinien kończyć się happy endem? Jak pokazuje przykład "Blue Valentine" niekoniecznie. Głośny film Dereka Cianfrance'a z 2010 roku opowiada historię związku Deana i Cindy. W filmie śledzimy zarówno początki ich relacji, kiedy wszystko wydawało się proste jak i rozpaczliwe próby uratowania ich małżeństwa po upływie kilku lat spędzonych razem. A to wszystko bardzo dobrze zagrane zarówno przez Ryana Goslinga jako Deana jak i Michelle Williams w roli Cindy.

środa, 11 lutego 2015

Łamiąc dwie pierwsze zasady - Część II

Jakiś czas temu z okazji piętnastolecia pierwszego pokazu "Fight Clubu" popełniłem tekst "Łamiąc dwie pierwsze zasady - Część I". A jako, że właśnie dzisiaj mija dokładnie 15 lat od wejścia do regularnej dystrybucji kinowej filmu Davida Finchera w Polsce znów będę łamać dwie pierwsze zasady Fight Clubu.


Ty który to czytasz bądź ostrzeżony wpis zawiera spoilery



Pierwszą z poruszanych kwestii w tym wpisie będzie imię głównego bohatera, którego przyjęło nazywać się narratorem. Zarówno w książce jak i w filmie nie jest powiedziane jak nazywa się protagonista. Podczas grup wsparcia na które uczęszcza używa on kilku najprawdopodobniej fałszywych imion takich jak  np. Cornelius, Rupert czy Travis. Imiona te zresztą są nawiązaniem do postaci ze znanych filmów. Cornelius nawiązuje do "Planety małp", Rupert do "Króla komedii" a Travis do "Taksówkarza".

A może Lenny?
Niektórzy fani filmu utożsamiają bohatera z imieniem Jack, co jest nawiązaniem do sceny w której narrator czyta artykuły pisane z perspektywy ludzkich organów. W tej samej scenie w książce pojawia się imię Joe ale w filmie zostało ono zmienione, gdyż obawiano się pozwu ze strony Reader’s Digest, gdzie zostały zamieszczone oryginalnie wyżej wspomniane artykuły.


Również jako Jack bohater został określony w edycji DVD filmu i pod tym imieniem funkcjonował w scenariuszu autorstwa Jima Uhlsa. Natomiast kiedy film pokazywany był po raz pierwszy w HBO na napisach końcowych Edward Norton podany był jako odtwórca roli Ruperta. 

Marla i Rupert?
Sprawy określenia imienia narratora nie ułatwia sam autor literackiego pierwowzoru filmu Chuck Palahniuk, który zapowiedział, że skoro za sprawą filmu przyjęło się określać protagonistę imieniem Jack on w komiksowej kontynuacja powieści będzie stosował dla bohatera imię Cornelius. Czy rzeczywiście Palahniuk zdecydował się na taki zabieg przekonamy się 27 maja 2015 roku kiedy pierwszy z dziesięciu zapowiadanych zeszytów komiksowych pojawi się w sprzedaży.


Kolejnym omawianym elementem będą ukryte w filmie klatki. Przeglądając kiedyś pewne forum internetowe natrafiłem na post zaniepokojonego internauty, który informował że chyba ktoś majstrował przy jego wersji filmu, ponieważ w kilku momentach dostrzegł dodatkową postać. Wzbudziło to mój uśmiech, gdyż pojawienie się dodatkowej postaci w kilku scenach nie jest wynikiem ingerencji w film jakiegoś złośliwca a świadomym zabiegiem reżysera. W trakcie filmu takich ukrytych klatek jest pięć. Na czterech z nich pojawia się postać Tylera Durdena nim jeszcze pierwszy raz skrzyżują się jego drogi z narratorem. Natomiast ostatnia i najbardziej widoczna ukryta klatka pojawia się tuż przed napisami końcowymi i dostrzec na niej możemy penisa - co jest hołdem dla pracy Tylera jako kinooperatora wstawiającego klatki z pornografią do filmów familijnych.

Pierwszy raz Tylera można dostrzec kiedy narrator robi ksero w pracy 
Ponownie Tylera widzimy kiedy narrator kończy rozmowę z lekarzem 
Następnie Tyler pojawia się podczas grupy wsparcia chorych na raka jąder
Ostatnią ukrytą klatkę z Tylerem można dostrzec gdy narrator kończy rozmowę z Marlą
Ostatnia migawka, którą można dostrzec tuż przed napisami końcowymi
David Fincher chciał w filmie umieścić jeszcze jedną ukrytą klatkę z Tylerem. Miała się ona ukazać widzom podczas pojawienia się na ekranie logo 20th Century Fox. Kiedy nie zgodził się na to jednak dział prawny wytwórni Fincher chciał umieścić ukrytą klatkę podczas logo Regency Enterprises ale na to z kolei nie zgodził się prezes Regency. Kolejną ukrytą klatkę natomiast uważni widzowie mogą dostrzec oglądając film na DVD, gdyż właśnie w tym wydaniu pojawia się ostrzeżenie od samego Tylera Durdena. Można je zauważyć przez chwilę tuż po ostrzeżeniach związanych z prawami autorskimi.

Zostaliście ostrzeżeni przez Tylera Durdena
Samego Tylera, nim jego drogi skrzyżują się z narratorem w samolocie, można dostrzec w jeszcze jednej scenie a mianowicie kiedy narrator po przybyciu do hotelu ogląda filmik powitalny z pracownikami hotelu  - Tyler Durden jest na nim widoczny jako pierwszy z prawej.


Teraz przejdziemy do ciekawostek związanych ze scenami igraszek Tylera z Marlą. Kiedy Tyler przyłapuje narratora, nasłuchującego odgłosów seksu ze swojego pokoju, ma na sobie gumowe rękawice. Był to pomysł Brada Pitta, który doprowadził do starcia z Laurą Ziskin (dyrektor produkcji w Fox 2000 Pictures), która gdy zobaczyła tą scenę po raz pierwszy była przerażona i zażądała usunięcia jej z filmu. Jej zdanie zmieniło się po pokazach testowych, kiedy okazało się że scena ta budziła największy śmiech widzów.


Nie jest o jedyny element jaki Ziskin oprotestowała. W książce Palahniuka Marla po seksie mówi do Tylera, że "Chce mieć po nim aborcję" i ten sam tekst chciał wykorzystać w filmie Fincher jednak nie zgodziła się na to Ziskin. Fincher przystał na zmianę ale pod warunkiem, że nowy tekst nie może być wycięty. Ziskin zaakceptowała ten warunek ale kiedy zobaczyła nowy tekst: "Takiego pieprzenia nie miałam od podstawówki", który uznała za jeszcze bardziej oburzający, chciała powrotu do oryginalnej kwestii na co z kolei  zgodnie z umową nie zgodził się Fincher.

   
Sama zaś scena seksu Marli z Tylerem została nakręcona przy użyciu techniki bullet-time spopularyzowanej przez "Matrixa". Podczas jej kręcenia Brad Pitt i Helena Bonham Carter ubrani byli w specjalne stroje motion capture  i przybierali pozy 10 różnych pozycji z Kamasutry. Samo zaś nagranie dźwięków towarzyszących ich igraszką zajęło aktorom trzy dni.


Na koniec przejdziemy do przesłanek ukazanych w filmie pokazujących, że Tyler tak naprawdę nie istniej i on i narrator to ta sama osoba. Zaczynając od sceny na lotnisku kiedy narrator zastanawia się czy jest możliwe by obudzić się jako inna osoba. Dokładnie w tym momencie kamera zaczyna śledzić osobę zmierzającą w przeciwnym kierunku. Tą osobą jest nie kto inny jak Tyler Durden


Kolejne przesłanki ukazujące, że Tyler nie istnieje można dostrzec w następujących scenach.
1) Kiedy narrator po nie udanej próbie kontaktu z Tylerem zbiera się na wyjścia z budki telefon zaczyna dzwonić, mimo iż widoczna jest informacja na automacie, że nie obsługuje on połączeń przychodzących
2) Kiedy Tyler wraz z narratorem są w autobusie widać w niej, że nieznajomy mija bez słowa Tylera i wybąkuje pod nosem przeprosiny kiedy potrąca narratora.
3) Kiedy Tyler dostaje cios w żołądek od Lou w piwnicy baru można dostrzec, że narrator reaguje jakby sam dostał właśnie cios w żołądek. Kilka chwilę później kiedy Lou kopie Tylera w głowę można w tle zauważyć, że głowa narratora odskakuje do tyłu w momencie uderzenia.
4) Kiedy Tyler i narrator obijają kijami bejsbolowymi auta alarm w pierwszym samochodzie uruchamia się dopiero po uderzeniu narratora mimo że to Tyler uderza pierwszy
5) Kiedy chłopaki w domu na Paper Street oglądają reportaż o pomalowanym przez nich budynku, widać iż Tyler stoi tak, że zasłania obraz stojącemu za nim facetowi z irokezem, mimo to, ten się nie rusza i twardo patrzy w telewizor "przez" Durdena.

Napis na telefonie
Scena w autobusie
Scena z oglądaniem telewizji "przez" Tylera
Najlepszy przykładem na to, że Tyler i narrator to ta sama osoba jest scena po wypadku samochodowym. Tyler wychodzi przez drzwi pasażera i wyciąga narratora przez drzwi kierowcy, mimo że przed wypadkiem siedzieli oni dokładnie odwrotnie. Podczas kręcenia tej sceny Fincher dostał burę za popełniania tak podstawowych błędów od jednego z członków ekipy technicznej - widać ten nie wiedział, że Tyler i narrator to ta sama postać a "błąd" był zamierzony.

Przed wypadkiem
Po wypadku
c.d.n.